Vriendschap troef!
Op het terras van de bibliotheek in Alsemberg ontmoeten we Mike. De eerste lentezon breekt door en hij komt ons tegemoet met een stevige, snelle pas. Hij begroet ons met een open glimlach. In zijn ogen zie je meteen oprechte nieuwsgierigheid en een warme openheid. Mike is iemand die graag onder de mensen is, met veel interesses en een groot hart voor zijn vrienden. Terwijl we genieten van de ontspannen sfeer, vertelt hij met ontwapenende eerlijkheid over zijn leven, zijn werk en zijn dromen voor de toekomst.
Ik werk graag bij Carrefour. Mensen helpen vind ik superleuk.
Ik ben Mike, 33 jaar, en ik woon in Beersel. Ik werk nu al vijf jaar bij Carrefour in Dworp, waar ik rekken vul, de vrachtwagen los en klanten help in de winkel. Mensen helpen vind ik echt superleuk! Ik ben graag onder de mensen. Mijn jobcoach heeft dit werk voor mij gevonden. Daarvoor werkte ik 17 jaar bij een boer in Alsemberg. Nu komt mijn coach nog af en toe langs om te zien hoe het met mij gaat. Ze luistert naar mij en zoekt altijd mee naar werk dat bij mij past.
"Toneelspelen en vrienden maken, dat is mijn ding."
Toneelspelen en vrienden maken, dat is mijn ding.
Carnaval in Halle, daar kijk ik elk jaar naar uit! Maar ik speel ook toneel. Mijn eerste ervaring was met ‘Grease’. Ze vonden dat ik het goed deed, en daarom speel ik nu bij Weredi. Ik help mee aan het decor en in de bar, maar ik sta ook graag zelf op het podium. Het is heel leuk en ik heb er veel vrienden en vriendinnen.
Elke dinsdag werk ik ook bij 'Met Vriendelijke Groenten' aan de Moesjebaaz in Beersel. Dat doe ik samen met andere mensen met een beperking. We doen klusjes zoals onkruid wieden, gras maaien, hagen snoeien, en aardappelen en groenten planten. Die groenten gaan dan naar restaurant 3 Fonteinen om mee te koken. Mijn vrienden daar zeggen vaak: “We zijn blij dat je er bent.” Dat doet me echt plezier.
Soms ben ik een beetje anders, maar dat is oké.
Ik heb autisme, maar ik laat me daardoor niet tegenhouden. Ik krijg veel steun van De Okkernoot in Halle. Mijn jobcoach helpt me bij het werk en ik krijg ook mobiele begeleiding bij praktische dingen. Ik ben blij dat ik veel dingen alleen kan doen. Zo neem ik de bus van Beersel naar Carrefour en ga ik ook met de bus naar het station in Lot om te sporten bij FriS in de sportzaal.
Vroeger was het makkelijker, toen stopte de bus aan Sollenberg. Nu niet meer. Daarom bel ik mijn trainer en hij haalt me op en zet me weer af bij de bushalte.
Pesten is nooit leuk.
Mijn mama schreef me vroeger in bij de scouts van Beersel. Daar werd ik aanvaard zoals ik ben. Maar op school werd ik soms gepest. Mensen zeiden dingen over mijn Aziatische afkomst zoals: “Ga terug naar China om rijst te eten.” Dat was echt niet leuk.
Nu op het werk maken collega’s soms grapjes, maar ze bedoelen het goed. Dan zeggen ze bijvoorbeeld: “Mike, vandaag is je laatste dag!” Maar dan lachen ze en zeggen dat het een grapje is. Dat ik zeker mag blijven.
Voetbal, turnen, zwemmen, badminton, dansen… FriS heeft alles!
Ik speel voetbal bij FriS, een sportclub voor mensen met een beperking. De trainingen zijn op woensdag in Lot. Sommige mensen in de ploeg zitten in een rolstoel, dat is soms moeilijk om te zien, want zij kunnen er niets aan doen. Maar we sporten samen en hebben plezier.
We gaan ook op kamp en nemen deel aan toernooien. Bij FriS zijn veel sporten: voetbal, turnen, zwemmen, badminton, dansen... FriS heeft alles! En iedereen is welkom.
Ik ben ook fan van voetbal. Mijn favoriete speler is Kylian Mbappé. Net als hij neem ik corners en scoor ik vaak. Ik ben ook supporter van Union!
Ik wil ooit alleen gaan wonen, liefst met een vriendin.
Mijn droom is om later zelfstandig te wonen. Ik krijg nu begeleiding om dat te leren. Mijn begeleider helpt me ook koken bij mijn tante, zodat ik later voor mezelf kan zorgen.
Ik hoop ooit met een vriendin samen te wonen, zoals elk koppel: hand in hand lopen, elkaar een kus geven, samen slapen. Omdat ik op vrijdag al om 14 uur klaar ben met werken, zou ik dan sneller bij haar kunnen zijn.
"Ik wil ooit alleen gaan wonen, liefst met een vriendin."
Mijn tante is heel belangrijk voor mij.
Mijn mama heeft me alleen opgevoed, tot ze in 2008 een hersenbloeding kreeg en overleed. Dat was een moeilijke periode. Gelukkig heb ik mijn tante, mijn oma en veel vrienden. Mijn tante is ook mijn meter. Bij haar kan ik altijd terecht. Als ik gevoelens krijg voor een meisje, kan ik dat met haar bespreken.
We zijn samen op vakantie geweest naar Tenerife, waar we in een joert sliepen – een soort grote ronde tent. Een mooie herinnering.
Met mijn halfbroer kom ik ook goed overeen. Hij was ook mee naar Tenerife.
Roofvogels spotten – we vangen ze niet, we kijken er gewoon naar.
Af en toe ga ik met een vriend roofvogels spotten. We nemen dan een verrekijker mee om buizerds, duiven en trekvogels te bekijken. We vangen ze niet, we kijken gewoon. Het is echt een leuke hobby en ik leer er veel van.
